hocam ben sizi samsundan tanıyorum üniversitedeki konuşmanızı dinlemiştim.yıllar sonra sizi didimde kitap stantında gördüm.hiç değişmemiştiniz once duygu yoğunluğu ve karanlık kuyunuza rağmen.o an dedim ki acaba yazılarındaki melankolik adam bu mu ama sonra belki de içinde ,senin görmen ne mümkün. kitabınızda bahsettiğiniz kadınlar beni de üzdü.çok kadın hiç kadındır diye herkese msj verdiniz. demiştiniz ki samsunda aşık olduğum kadınlar anneme benzemeyenler . insan annesine aşık olamıyo değil mi koşulsuz seviyo sebebini de bilmiyor. hocam didimde mail adresini verdiniz ama ben kaybettim. sakarım da azcık. o gün tarkan gelcekmiş gibi sevindim hani tarkana sevinirler ya. sizi görcem diye. ben sizi anlayamasamda bazan dürüstlüğünüzü va aşmışlığınızı seviyrm. benimle irtibata geçer misiniz söz size ve dünyanıza duygu kirliliği yapmayacam. bu arada ben öğretmenim . adanada görev yapıyorum. sizinle görüşmemizin hakkım olduğuna inandığım için bu yazıyı yazıyorum. sizi hep aklımda taşımanın hakkı heralde. umarım hakkım olanı çok görmezsiniz. bilg pek kullanamıyorum teknoloji özürlülerdenim. noktalama işaretlerinin hakkını veremeyen bi öğretmen olarak affınıza sığınıyorum. size bizzat ulaşmayı bekliyrm. umarım dönersiniz. bana yazdığınız kitabınıza senen kendine rağmen herkesin ilk aşkına benzeyyen bi yüzün var o cümleniz beni hep gururlandırdı teşekkür ediyrm hem adanaya gelcem demiştiniz sözünüzü de unutmadım hocam. umarım karanlıklarda mum ışığını ararken güneşi görürsünüz . hoşçakalın...........

ağmurlu sokaklara bakarak bir kahve yaptım önce kendime sonra sigaramı yaktım. radyo eski şarkıllar çalan bir kanalla çoktan kilitlenmişti. yağmur yıkıyor gibiydi sanki sokakta ki bütün acıları . dışarı çıkmayı düşündüm benimde acılarımı alır mı diye pembe bir mit belirdi içimde. ve ben o eski şarkıların melodisinde kaybetmeye başlamıştım çoktan kendimi. terk edildiklerim geldi aklıma pencereyi açıp ıslandım. yalnızdım ama kimse fark etmesin diye ağladığımı yüzüme vurdu bütn damlalar. ve onun bütün yokluğuna inat ben onun yokluğuna sığınarak yaşamak zorundayım. etrafımda buğulu bir matem rengi. hava gri, ben elimde sigara ve kahve oturmaktayım.oturduğum yerden onun resmine bakıp onu özlüyorum sadece. ve şimdi ben uzaklık, yağmur, hayatın paslı dönen çarkını düşünüyorum ' boşver be diyorum boşver.' o paslı çark kimler için dönmedi ki? bir gün eminim benim için bile döner belki.... acılardan kurtulmya çalışmadım hiçbir zaman. çünkü o kanayan yaralarım beni ben olmamı sağladığını düşünüyorum.. ve ben hala onun resmine sarılmadan yatamıyorum. dön diyorum. sadece dön...

Sn. Cezmi ERSÖZ, BENİM CANIM ÖZLEM' MİN CAN İÇİNE GİRMEYİ BAŞARIRSANIZ O ZAMAN İŞTE O ZAMAN, "! BİG BENG" BEN YENİ YILDA BİRŞEY, DİLEDİM, BENİM CANIM ARKADAŞIM , ÖZLENECEK KADAR DEĞİL, YAŞANCAK KADAR GÜZEL, VE BİR ÖMÜR BOYU MUTLULUKLAR DİLERİM.

insan hep aynimi kokar :( sen dizime yattin ben bi hikaye anlattm sana kafamda bir hikaye.. yanimda durddun sessizcee..burası sondu.. sustuk.. baska bi yasamda baska bir hikaye.biz bunu hakettik.. kaan :( sensiz yapamiorum.. hergün biraz daha ölüyorum:(

slm sayın ersöz.ben malatyadan bir hayranınızım.sizinle tanışmayı çok isterdim.benim mesleğim öğretmenlik.branşım ise psikolojik danışmanlık ve rehberlik.geleceğimiz olan çocuklarımıza yol gösteriyoruz.ve yaşadığım okadar çok deneyimlerim var.bunları kaleme dökmek istiyorum ama nereden nasıl başlayacağımı bilmiyorum bilmem bana yardımcı olabilir misiniz.

İntihar kokan gecelerden cıkıp göğü kuşanan güneş altında şükürler eden insanları anlayan tek kişi Cezmi Ersöz'dür.. Facebook da onun adına grup açtım lütfen Cezmi Ersöz'ün adını daha bir çok susuz yaraya su serpmesi için yaygınlaştıralım... Katkılarını bekliyorum arkadaşların...

Bir meyhane alır beni,
Gözlerimden akan değildir kan,
isyanımın nefreti.
Seninle meze olmak isterdim bir rakı sofrasında,
Yüreği güzel Cezmi abi.. (:

Saygılar..

MUTLU YILLAR

bu sabah intihar etmekle internete bağlanmak arasında karasız kaldım

mutlu yillar kaan ....seni seviyorum

dost arıyorum kendime,gerçek dostlar........

Dönemem terk ettiğim hiç bir yere
Dolaşıp duruyorum sokaklarda
Dilimde o son duam
Ben hiç kimseyi bu kadar sevmedim ki
Sonsuzluk gibi çıkıyordu
Bu söz içimden
Umutsuz bir yakarış gibi
Hiç bitmeyecek bir hasret gibi
Ben hiç kimseyi bu kadar sevmedim ki ....

Bu yıl da sensiz geçti gülüm
Yokluğuna hala alışamadım
Hasret diz boyu
Sevgim kucak dolusu
Ne yüzünün yarısı var
ne de isminin tınısı
Ayrılık hep ayrılık
yok mu kavuşmanın kokusu!
2009 da buluşmak dileğiyle..

Duygularımızı paylaşmamıza vesile olan sayın Cezmi ERSÖZ ve ekibi ile bu ortamı yazı ve şiirleriyle tatlandıran herkesin yeni yılını en kalbi duygularımla kutlar, sağlık, mutluluk ve başarı dileklerimle şiir tadında nice güzel yıllar dilerim.
Sevgi ve muhabbetle..
Bir seher vaktinde kavuşmak dileğiyle....

'' avuçlarım hep boşluğa kapanacak tıpkı o şizofren genç gibi''
msjıma bu cümleyle başlamak istedim hocam..daha kaç kere okumaya gücüm yeter bilmiyorum o yazıyı..sadece şunu söylemek istiyorum..hani derler ya kadınlar şarap gibidir yıllandıkça...işte böyle bişey yazdıklarınız..ÇOK YAŞASIN ÖLÜMÜ SEVENLER...

Satırlar dolusu yazmak ve içimde ki acının büyüklüğü sana duyurmak istiyorum..ama sen duymassın ki sevgili yoksun ki şimdi kimbilir hangi yürek sarmakta ve sevmekte seni ben bunca acıyı çekerken sen başını hangi dize koyup sevgi sözleri söylemektesin akan her gözyaşım her damlası yüreğimden kopan her parça nerdesin sevgili..çok acıyor canım..Gelmessin bilirim sevmessin..daha doğrusu gelemessin artık, sen bakma bana ben yine kendimce isyan ediyorum bu kahrolası hayatıma ,yüreğime, akıttığım gözyaşlarına..Mutlu ol neolur ikimiz arasında en çok bunu hakeden sensin...oysaki ben senin nazarında sana kıymış ve seni hiç anlamamış biriyim..Söz verdim sana karşına çıkmayacağım bir daha görmeyeceksin artık göz yaşlarımı..Her sabah yanında uyanan bir çift göz ben olmayacağım sen yolunu çizdin sevgili belki buruk belki hüzünlü belki çaresiz belki umursamaz belki belki belki...Son kez yüreğinden öpüyorum..Gülüşü için savaştığım insan...HOŞÇAKAL...

yok karşılığı yüzünün....

Aşkve sevgi üzerine kurulan bir hayal dünyası sanmıştım yaşamı uyandığımda ne periler ne sözler ne de ben kalmıştım bir yangın yeri vuslata ermiş bedenim kala kalmıştı...bakmama anlamama bie müsade edilmeden boğazıma geçirilen bir urgan sımsıkı sarmıştı boğazımı ...razıydım herşeye belki ama son isteğim vardı gerçeği sadece gerçeği bilmek...hayır sesleri duyuyordum...yüzyıllarca nice bilgin nice sevdalı nice insan çözemedi senmi varacaksın bu anlama hep bir ağızdan bir koro idi sanki dön yaşamına hiç bir şey yaşanmadı hiç bir şey hisettmedin diye ...bırak geçmiş kendi anılarında süzülsün sen tüm insanların riyalarında kendini yeniden yaşa...bir ses her gün yankı buldu aklımda gerçek aşk yoktur...yaşanılan bir yanılsama acı ise derin bir rüya dendi...inanmak istedim ...kaçmak istedim o an herşeyden her insandan vede kendimden olmadı ...geceler bırakmadı beni gündüzler aldı kendine savurdu tozanda, savurdu yelinde...çaresiz ve savunmasız vurulmak sevdadan nede kahpeceymiş...sevemedim diebilir olmuyor diyebilirken değerlerimle vurmak beni sonra çekilip yaşamına insanım demek ne kolaymış..
biliyorum bu yüzyıla yaşanılan zamana ait değilim...ben bir sevda sürgünüyüm kendi acılarımın denizde....inadım kendime sevdalı ve hastalıklı kalbimin hüzün damarlarımda gezindiğim nefretin rengindeyim....elbette bir gün acılar çekilmiş bir deniz elbette bir gün yaşam kendine bahar eyleyecektir....

desem ki iki kisi kaldık dunyada, ikincisi sensin...
desem ki bes peygamber geldı dunyaya besıncısı sensın...
desem ki birisi var yerı goğu yaratan o da sen olurdun...sana tapmak icin...
zaten bosuna gelmedımı 4 mılyar ınsan dunyaya...
biliyorum bızı bu cıgerı bes para etmez ınsanlar mahvedıyor...
dunyayı ıpe cekmek gelıyor ıcımden, yapmazsam adam degılım....

YETER ARTIK SİZİ BU KADAR ÇOK SEVEN HAYRANLARINIZA Bİ CEVAP WERİN ARTIK .BÜTÜN DUYGULARINI BU KADAR İÇTEN BU KADAR DERİN ANLATAN HİÇ BIKMADAN SİZLERE YAZAN VE ESERLERİNİZE SAYGI DUYAN İNSANLARA KÜÇÜK TE OLSA BİŞİLER YAZIN .BİZİ KIRMAYIN NE OLUR .SİZİ ÜZMEK DEGİL AMACIM SADECE BİZLERİİ SİZE SÜRÜKLEYEN DUYGULARIN GİZLİ CEVABINI İSTİYORUM .DAHA NE YAZABİLİRİM Kİ BÜTÜN ESERLERİNZİ ALDIĞIMI ,BIKMADAN SIKILMADAN TEKRAR TEKRAR OKUDUĞUMU.HAYATLA EN UFAK NOKTALARDA BİLE BU KADAR BENZER DUYGULARIN GERÇEGİ ANLATAN KİTAPLARINIZ VE ONU SÜSLEYEN CEZMİ ERSÖZ SİZE BÜYÜK Bİ SAYGIyla SELAMLAR BENİ ANLICAĞINZI DÜŞÜNYORUM ...?

Vazgeçtim savaşmaktan seninle öylece sus pus oldum bugünlerde bağır haykır nefretini kus bana hissizim sana karsı herşeyden VAZGEÇTİM

ıyı aksamlar sızı yenı okumaya basladım daha dogrusu yenı keşfettım bazı yazılarınız hıc hosuma gıtmıyor ben sahyet bu ülkede kürt sorunu oldunu düşünmüyorum fakat bukadar cesur olmanız alkışlanacak bır durum nekadar bazı dusunceleriniz ters gelsede bana eniyi yazarlardansınız ve sizi okumaya devam edicem

merhaba Cezmi abi ben yolun başında genç bi yazarım yazdıklarımı size nasıl ulaştırabilirim eleştirileriniz için

ŞİZORFEN AŞKA MEKTUP...
bu kitapla tanıdım seni bu kitapla sevdim.seni değil belkide yazılarını sevdim.ömrüm seninle güzelleştiği kadar karamsarlaştı da ama buna asla üzülmedim,acılarımla mutulu olmayı öğrendim.hani seninde bir gizli bahçen varya içinde kötülüğe dair hiçbir şey olmayan işte benimde gizli bahçemin gizli kahramanısın.sensiz olamam ,yazılarınla yaşıyor,kitaplarınla nefes alıyorum...kahramanım beni beni sensiz beni soluksuz bırakma

kendimi askımı bulabildiqim hersheyimi eskiksiz anlatan tek insan-cezmi ersöz-

gidersen yıkılkır bu kent.varsın yıkılsın zaten kırk yılda bir gisin